தத்துவம்

உலகத்துல உன்னை விட பெரியவன் யாரும் இல்லை அதனால நீ யாருக்கும் பயப்படாதே! அதே மாதிரி உன்னை விட சின்னவன் யாரும் இல்லை அதனால நீ யாரையும் தாழ்வா நினைக்காதே!!! அய்யம்பேட்டை அறிவுடை நம்பி கலியபெருமாள் சந்திரன்

Thursday, July 31, 2008

ஆடு புலி ஆட்டம் - 3

"எக்ஸ்க்யூஸ் மீ! நீங்க ஃப்ரெஷ்ஷரா வேலை தேடறீங்களா?"

"ஆமாங்க... நீங்க என்ன பண்றீங்க?"

"எனக்கு இங்க நாலு கம்பெனில வேலை கிடைச்சிருக்கு. எதுல சேரலாம்னு யோசிச்சிட்டு இருக்கேன்" சொல்லிவிட்டு லேசாக சிரித்தாள்.

"கலக்கறீங்க. எப்படிங்க ஒரே சமயத்துல நாலு கம்பெனில வேலை? ஒரு கம்பெனில வேலை கிடைச்சா சேராம திரும்பவும் வேலை தேடுவீங்களா?"

"இல்லைங்க. போன மாசம் இன்ஃபோஸிஸ் அட்டெண்ட் பண்ணேன். இந்த மாசம் அக்சண்சர், ஐபிஎம், சத்யம் மூணும் அட்டெண்ட் பண்ணேன். எல்லாத்துக்கும் இந்த வாரம் தான் ரிசல்ட் வந்துச்சு. ஃபிரெண்ட்ஸ்க்கு எல்லாம் ட்ரீட் கொடுத்துட்டு இன்னைக்கு தான் ஊருக்கு கிளம்பறேன். அங்க போய் எங்க வீட்ல அப்பா, அண்ணாகிட்ட எல்லாம் பேசி ஏதாவது ஒரு முடிவு செய்யனும்"

"நீங்க என்ன முடிவு செஞ்சிருக்கீங்க?"

"எனக்கும் எதை டிசைட் பண்றதுனு இன்னும் தெரியல. அனேகமா அக்சண்சர் தான் சேருவேனு நினைக்கிறேன்"

"ஆல் தி பெஸ்ட்ங்க"

"தேங்க்ஸ்ங்க. நீங்க வந்து ஆறு மாசமாச்சுனு சொன்னீங்க இன்னும் வேலை கிடைக்கலயா?"

"என்னங்க பண்ண. லக்கே இல்லைங்க"

"லக் எல்லாம் சொல்லாதீங்க. எல்லாத்துக்கும் முயற்சி தாங்க முக்கியம். இதே என்னை எடுத்துக்கோங்க. இன்ஃபோஸிஸ் மட்டும் அட்டெண்ட் பண்ணிட்டு நிறுத்தியிருக்கலாம். விடா முயற்சியால தான் இப்ப கைல நாலு ஆஃபர் வெச்சிருக்கேன்"

"என்னங்க பண்ண. எவனும் கால் லெட்டரே அனுப்ப மாட்றானுங்க. நானும் எவ்வளவோ முயற்சி செஞ்சி தான் பாக்கறேன்"

"நீங்க எப்படி எல்லா கம்பெனிக்கும் அப்ளை பண்றீங்க?"

"நான் ஒவ்வொரு கம்பெனிக்கா ரெஸ்யும் எடுத்துட்டு போய் அந்த கம்பெனி வாட்ச் மேன்கிட்ட கொடுப்பேங்க. அவர் வாங்கி வெச்சிக்குவார்"

"அப்பறமா அதை எல்லாம் எடைக்கு போட்டு சுண்டல் வாங்கி சாப்பிட்டுடுவாரு. என்னங்க இது தமிழ் சினிமா ஹீரோ மாதிரி பண்றீங்க? யாராவது தெரிஞ்சவங்க இருந்தா ரெஃபர் பண்ண சொல்றதை விட்டுட்டு இப்படி பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?"

"எனக்கு தெரிஞ்சவங்க யாரும் இங்க இல்லைங்க. நாங்க தான் எங்க காலேஜ்ல முதல் செட்டு. அதனால சீனியர்ஸும் இல்லை. நாங்க நாலு ஃபிரெண்ட்ஸ் வீடு எடுத்து தங்கி வேலை தேடிட்டு இருக்கோம். ஒருத்தவனுக்கும் இன்னும் கால் லெட்டரே வரல"

"இப்படி வேலை தேடினா கால் லெட்டர் வராது. கால் வலி தாங்க வரும். ஆன் லைன்ல ஒழுங்கா அப்ளை பண்ணுங்க. அப்படியே உங்க மெயில் ஐடியும், ஃபோன் நம்பரும் எனக்கு கொடுங்க. எனக்கு ஏதாவது தெரிஞ்சா உங்களுக்கு அனுப்பறேன்"

"சரிங்க"

"உங்களுக்கு என்ன லாங்வேஜ் தெரியும்?"

"தமிழ், இங்கிலிஷ்"

"ஏன் கன்னடம், மலையாளம் எல்லாம் கத்துக்க வேண்டியது தானே? இந்த ஜன்மத்துல உங்களுக்கு வேலையே கிடைக்காதுனு நினைக்கறேங்க"

"ஏங்க இப்படி சொல்றீங்க?"

"நான் என்ன ப்ரோகராமிங் லாங்வேஜ் தெரியும்னு கேட்டேன். நீங்க என்னனா கற்றது தமிழ், இங்கிலிஷ்னு கதையை விட்டுட்டு இருக்கீங்க?"

"என்னங்க பண்ண உங்களை மாதிரி நிறைய இண்டர்வியு அட்டெண்ட் பண்ணிருந்தா தெரியும். எனக்கு C கொஞ்சம் கொஞ்சம் தெரியுங்க"

" 'C' யே கொஞ்சம் கொஞ்சம் தான் தெரியுமா? இப்பல்லாம் பொறக்கற குழந்தையே லினக்ஸ், ஜாவானு எல்லாம் தெரிஞ்சிட்டு தான் பொறக்குதுங்க. நீங்க என்னனா 'C' யே கொஞ்சம் தான் தெரியும்னு சொல்றீங்க"

"என்னங்க பண்றது. சட்டில இருக்கறது தான் அகப்பைல வரும்"

இவ்வளவு கேள்விக்கு பேசாம கூகுல வேலை செய்யறனே சொல்லியிருக்கலாம் போல இருக்குங்க. நல்லா கடலை வறுத்திருக்கலாம். இப்ப மொக்கையா போச்சு.

"ஹிம்ம்ம்... ஊருல இருந்து வந்தவுடனே எனக்கு மறக்காம ஃபோன் பண்ணுங்க. என் ஃபிரண்டு ஒருத்தன் 'C'ல பிஸ்து. அவன்கிட்ட உங்களுக்கு இண்ட்ரோ பண்ணிவிடறேன்"

"சரிங்க. கண்டிப்பா. ஆமா நீங்க திருண்ணாமலையேவா?" பேச்சை திசை திருப்பியே ஆகனுங்க.

"இல்லைங்க. நான் கள்ளக்குறிச்சி. திருண்ணாமலைல இருந்து பஸ் மாறி போகனும்"

"ஆமாம் இன்னைக்கு பௌர்ணமியாச்சே. நீங்க ஏன் சேலம் போய் போகாம இந்த ரூட்ல வறீங்க?"

"இன்னைக்கு பௌர்ணமியா? எனக்கு அது தெரியாதே. இந்த பக்கம் கொஞ்சம் சீக்கிரமா போகலாம்னு வந்துட்டேன். அப்படி போனா ரெண்டு மணி நேரம் பக்கம் அதிகமாகுமே"

"சரி விடுங்க. ஸ்பெஷல் பஸ் ஏதாவது இருக்கும் மாறி போயிக்கலாம்"

"சரிங்க. நீங்க எப்ப மறுபடியும் பெங்களூர் வறீங்க?"

"நான் திங்ககிழமை இங்க இருப்பேன். நீங்க?"

"நான் ஒரு வாரம் கழிச்சி தான். ஜாயினிங் டேட் இன்னும் ரெண்டு வாரம் கழிச்சி தான் இருக்கு. சீக்கிரம் வந்து மட்டும் என்ன செய்ய போறோம் சொல்லுங்க"

"அதுவும் சரிதான்"

"ஒண்ணு கேட்டா தப்பா எடுத்துக்க மாட்டீங்களே?"

"சொல்லுங்க"

"உங்க பேரு என்னானு சொல்லவேயில்லையே?"

"என் பேரு நித்யா. உங்க பேரு?"

"ரவி சங்கர்"

ஒரு வழியாக திருவண்ணாமலைக்கு வந்துட்டோங்க. அடப்பாவிகளா பஸ்ஸ எதுக்கு இங்க நிறுத்தனானுங்க? அநியாயமா ரெண்டு கிலோ மீட்டருக்கு முன்னாடியே நிறுத்திடானுங்களே. ஏன்டா திருவண்ணாமலைக்கு பௌர்ணமி அன்னைக்கு வரவனுங்க எல்லாருமே கிரிவலத்துகா வரானுங்க. உங்க பக்திக்கு ஒரு அளவே இல்லையா? ஒரே சாமியார் கூட்டமா தெரியுதே.

"என்னங்க இது பஸ் ஸ்டாண்ட் மாதிரி தெரியலையே?" தூக்க கலக்கத்திலிருந்தாள் நித்யா.

"ஆமாங்க. பஸ்ஸை மலை பக்கத்துல நிறுத்திட்டானுங்க. பாருங்க திருவிழா மாதிரி இருக்கு"

"ஆமாம். இப்ப என்ன பண்றது?"

"அப்படியே நடந்து போனா பஸ் ஸ்டேண்ட் வந்துடும் வாங்க"

ரெண்டு பேரும் பேசிக்கிட்டே வந்ததுல ரெண்டு கிலோ மீட்டர் நடந்ததே தெரியலைங்க. பேசாம பத்து கிலோ மீட்டருக்கு முன்னாடியே வண்டிய நிறுத்தியிருக்கலாம் போல. அண்ணாமலையார் மகிமையே தனிதான் போல.

கள்ளக்குறிச்சில இருந்து வந்த ஸ்பெஷல் பஸ்ஸெல்லாம் எடுக்காம நிறுத்தி வெச்சிருக்காங்க. எல்லாம் கூட்டமா இருக்காங்க ஆனா எவனும் அங்க இருக்குற ஆபிசர்ஸை போய் கேக்க மாட்றாங்கங்க. இருங்க நானே போய் கேக்கறேன். என்னங்க எல்லா பஸ்ஸும் நாலு மணிக்கு மேல தான் எடுப்பனு சொல்றானுங்க.
பாவம் இந்த பொண்ணை விட்டுட்டு போகவும் மனசு வரலை. இப்ப நான் என்ன பண்ண? மூணு மணி நேரம் பஸ் ஸ்டாண்ட்ல உக்காரதா?

நான் கேட்க ஆரம்பிச்சதும் எல்லா மக்களும் இந்த ஆபிஸ் பக்கம் வர ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. எல்லாரும் கேட்டா எப்படியும் ஒரு பஸ்ஸாவது விடுவான். எப்படியும் ஏத்தி விட்டுட வேண்டியது தான்.

என்னடா கூட்டத்திலிருந்து வெளிய வந்துட்டனு பாக்கறீங்களா? அப்ப தானே பஸ்ல இடம் பிடிக்க முடியும். எப்பவும் கூட்டத்தோட கோவிந்தா போடவே கூடாதுங்க. ஆஹா அங்க ஒரு பஸ் வர மாதிரி தெரியுதே. ஆமா கள்ளக்குறிச்சி பஸ் தான். திருப்பதில இருந்து வந்துட்டு இருக்கு. எல்லாரும் உள்ள சண்டை போட்டுட்டு இருக்கறாங்க. எப்படியோ நமக்கு உதவறதுக்கு அந்த திருப்பதி பாலாஜியே பஸ் அனுப்பியிருக்கான்.

ஒரு வழியா பஸ்ல நித்யாக்கு சீட்டு போட்டு உக்கார வெச்சாச்சுங்க. வெள்ளிக்கிழமைங்கறதால ரிட்டர்ன் ட்ரிப்ல கூட்டம் இல்லை. ஜன்னல் சீட்லயே உக்கார வெச்சாச்சு. இருங்க அவ ஏதோ எங்கிட்ட பேசனும்னு முயற்சி பண்ற மாதிரி இருக்கு. ஒரு நிமிஷம் வெயிட் பண்ணுங்க.

"ஏ ரவி... ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ். கண்டிப்பா பெங்களூர் வந்தவுடனே உனக்கு கால் பண்றேன். அப்பறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம். எனக்கும் வேலையில்லை. நானும் உன்னை மாதிரி தான் வேலை தேடிட்டு இருக்கேன். பெங்களூர் வந்ததும் ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து வேலை தேடலாம்..."

(தொடரும்...)

Wednesday, July 30, 2008

ஆடு புலி ஆட்டம் - 2

என்னங்க இப்படி அநியாயமா நம்மள நடுசீட்ல உக்கார வெச்சிட்டாங்க. இன்னும் அஞ்சு மணி நேரம் இந்த சீட்ல உக்கார்ந்துட்டு போகனும். அதுவும் அந்த பக்கம் கொஞ்சம் நிறைய இடம் விட்டு. ஏன்னா இந்த காலத்துல பசங்களை எவனும் நம்ப மாட்றானுங்க. அதனால தான். ரொம்ப புழுக்கமா இருக்குற மாதிரி இருக்குது இல்லைங்க. இருங்க வரேன்

"அண்ணே! அந்த ஜன்னலை கொஞ்சம் திறங்களேன். வண்டி புறப்பட்டதுக்கப்பறம் மூடிக்கலாம்"

"நானும் தொறக்க முயற்சி செஞ்சேன்பா. முடியல. நீ வேணா முயற்சி செஞ்சி பாரேன்"

"கொஞ்சம் நகருங்க"

...

"அதான் சொன்னேன் இல்லை தம்பி. என்னால தொறக்க முடியலைனு. பாத்தீங்களா. உங்களாலையும் முடியல"

ச் சே!!! இன்னைக்கு நமக்கு நேரமே சரியில்லைங்க. அந்த ஜன்னலை தொறக்க முடியலைங்கறது கூட பிரச்சனையில்லைங்க. என்னால தொறக்க முடியலைனு அவர் சொன்னவுடனே அந்த பொண்ணு "களு"க்குனு சிர்ச்சதுதான் அசிங்கமா போயிடுச்சி. இதுக்கு கூடவாங்க சிரிப்பாங்க.

"தம்பி திருண்ணாமலையேவா?"

"இல்லைங்க. பக்கத்துல திருக்கோயிலூருங்க. திருண்ணாமலை போய் மாறி போகனும்"

"இன்னைக்கு பௌர்ணமியாச்சே! பஸ்ல இடம் கிடைக்குமா?"

"மணி இப்ப 8 தானே ஆகுது. பன்னெண்டு, ஒரு மணிக்கெல்லாம் பஸ் திருண்ணாமலைக்கு போயிடும். நாலு அஞ்சு மணிக்கு தான் எல்லாம் கிரிவலம் சுத்தி முடிப்பாங்க. அதனால ஸ்பெஷல் பஸ்ல அட்டகாசமா உக்கார்ந்துட்டே போயிடலாங்க"

"அதுவும் சரிதான். தம்பி பெங்களூர்ல என்ன பண்றீங்க?"

ஆஹா... ஆரம்பிச்சிட்டாங்கய்யா. என்ன சொல்லலாம்? இதுக்கு முன்னாடி ஒருத்தர்கிட்ட இப்படி தாங்க கூகுல்ல வேலை செய்யறேனு சொன்னேன். அதுக்கு அவர் அங்க என்ன தம்பி பண்றீங்கனு கேட்டாரு. நானும் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம, கம்யூட்டர்ல ஏதாவது தேடறவங்களுக்கு கண்டு பிடிச்சி கொடுக்கறதுனு சொன்னேன். உடனே அவர் பக்கத்துல உக்கார்ந்திருந்த அந்த பாட்டி, "தம்பி! என் சுருக்கு பைய ஒரு வாரமா காணோம். கொஞ்சம் கண்டு பிடிச்சி கொடு"னு கேட்டுட்டாங்க. இந்த தடவை மறுபடியும் நல்லவனா மாறிட வேண்டியது தான்.

"நான் இங்க வேலை தேடிட்டு இருக்கேங்க"

"என்ன படிச்சிருக்கீங்க தம்பி"

"நான் கம்ப்யூட்டர் இஞ்சினியரிங் படிச்சிருக்கேங்க. ஆறு மாசமா வேலை தேடிட்டு இருக்கேன்"

"இங்க தான் அந்த படிப்புக்கு நிறைய வேலை இருக்குனு சொல்றாங்களே?"

"அதெல்லாம் சும்மாங்க. அதுக்கும் நிறைய இருக்கு. முக்கியமா நல்ல காலேஜ்ல படிச்சா கேம்பஸ்லயே வேலைக்கு சேர்ந்திருக்கலாம். நான் சுமாராதான் படிச்சேன். அதான் கொஞ்சம் லேட்டாகுது"

"கவலைப்படாத தம்பி. பௌர்ணமி அன்னைக்கு மலைல கால் வெக்கற இல்லை. சீக்கிரமே வேலை கிடைக்கும்"

"சரிங்க. ரொம்ப நன்றி"

என்னங்க. இவர் எதுவும் அதிகமா பேச மாட்றாரு. இதுக்கு முன்னாடி வந்தவங்க நிறைய பேர் அவுங்க சொந்தக்கார பசங்க இங்க வேலை செய்யறதை பத்தி எல்லாம் கதை அளந்து விட்டுட்டு இருப்பாங்க. கம்பெனி பேரு, சம்பளம் இதை எல்லாம் சரியா தெரிஞ்சி வெச்சிருப்பாங்க. ஆனா யாருக்கும் அதுல டேக்ஸ் எவ்வளவு கட்டறாங்கனு தெரியாது.

"எக்ஸ்க்யூஸ் மீ! நீங்க ஃப்ரெஷ்ஷரா வேலை தேடறீங்களா?"

என்னங்க அந்த பொண்ணு பேச ஆரம்பிச்சிடுச்சி... சரி விடுங்க கடலைய ஆரம்பிப்போம்...

மனதில் தோன்றிய குறள்
கடலைபோட்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றெல்லாம்
மொக்கைபோட்டு பின் செல்பவர்

(ஆட்டம் தொடரும்...)

Tuesday, July 29, 2008

ஆடு புலி ஆட்டம் - 1

Warning : : இந்த தொடரில் நிறைய Adult Content வருமென்பதால் 18 வயதிற்கு குறைந்தவர்களும், இளகிய மனம் கொண்டவர்களும் படிக்க வேண்டாம் என கேட்டு கொள்கிறேன். இது பரபரப்பிற்காக சொல்லவில்லை.

அப்பாடா ஒரு வழியா மெஜெஸ்டிக் வந்து சேர்ந்தாச்சுங்க. இந்த பெங்களூர் ட்ராபிக் ஜாம் இருக்கே. கொடுமைலயும் கொடுமைங்க. MGரோட்ல இருக்குற எங்க ஆபிஸ்ல இருந்து மெஜெஸ்டிக் வந்து சேரதுக்குள்ள எங்க ஊர்ல இருந்து கடலூர்க்கே போயிடலாங்க. ஓ எங்க ஊர் என்னனே உங்களுக்கு சொல்லலை இல்லை. எங்க ஊர் பேரு திருக்கோவிலூர்ங்க. திருவண்ணாமலைல இருந்து அரை மணி நேரத்துல போயிடலாம்.

இப்ப கூட திருவண்ணாமலை பஸ் தான் பிடிக்க போறேன். இன்னைக்கு வேற பௌர்ணமியா போயிடுச்சி. பஸ்ல எப்படியும் சீட் கிடைக்கறது கஷ்டம் தான். அதான் மடிவாலா போகாம நேரா மெஜெஸ்டிக்கே வந்துட்டேன். மெஜெஸ்டிக் பஸ் ஸ்டாண்ட்ல கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டா சீட் பிடிச்சிடலாம்.

மெஜெஸ்டிக்ல உள்ள நுழைஞ்சதும் முதல்ல ஒரு காபி குடிச்சிடறது நம்ம பழக்கங்க. அதுவும் அந்த கோத்தாஸ் காபிதாங்க நம்ம ஃபேவரைட். அஞ்சு ரூபாய்க்கு இவ்வளவு சூப்பரான காபி நம்ம ஊர்ல கிடைக்காதுங்க. இருங்க ஒரு காபி குடிச்சிட்டு வந்திடறேன்.

காபி வழக்கம் போல சூப்பரா இருந்துச்சுங்க. அதுவும் நமக்கு ஏத்த மாதிரி ஸ்டராங்கா, சக்கரை கொஞ்சம் கம்மியா. சுருக்கமா சொன்னா நம்ம கோயமுத்தூர் அண்ணபூர்ணா காபி மாதிரி. சரி காபி புராணத்த நிறுத்துவோம். நான் அதை பத்தி பேச ஆரம்பிச்சா பேசிட்டே இருப்பேன்.

இவ்வளவு நேரம் பேசிட்டே இருக்கோம். என் பேரை சொல்லல பாருங்க. என் பேரு... ஐயோ அங்க வர பஸ் திருவண்ணாமலை பஸ் மாதிரி தெரியுது. இருங்க முதல்ல பஸ்ல போய் இடம் பிடிப்போம்.

ஆஹா... அந்த பஸ்ல உக்கார இடமில்லைங்க. அதான் இந்த பஸ்ல ஏறிட்டேன். அஞ்சு மணி நேரம் நின்னுட்டு போக முடியாது இல்லையா? இந்த மூணு பேர் உக்கார சீட்ல உக்காரவே எனக்கு பிடிக்காது. இருந்தாலும் வேற வழியில்லாததால உக்கார்ந்துக்கிட்டேங்க. அடுத்து யாராவது வந்தா நடு சீட்ல உக்கார சொல்லனும். ஜன்னல் சீட்ல இருக்கற அந்த ஆளை எப்படியும் நகர சொல்ல முடியாது. நடுல உக்கார்ந்து போறதை விட வேற கொடுமை இல்லை. அதான் இப்படி ஓரமாவே ஒட்டிட்டு உக்கார்ந்து இருக்கேன்.

என்னங்க இவ்வளவு பேசியும் என் பேரை சொல்ல நேரமில்லை பாருங்க. நான் தாங்க ரவி. ரவி சங்கர். இந்த ட்ராபிக் ஜாம் ஊர்ல தான் கூகுள்ல வேலை செய்யறேன். அண்ணா யுனிவர்சிட்டி கேம்பஸ்ல நானும் என் எதிரி மாலதியும் செலக்ட் ஆனோம். அவ MS பண்ண போயிட்டா. நான் மூணு வருஷமா அங்க தான் குப்பை கொட்டிட்டு இருக்கேன்.

நான் நல்ல பையங்க. ஆனா அப்பப்ப கொஞ்சம் பொய் மட்டும் சொல்லுவேன். அதுல முக்கியமான ஒண்ணு பஸ்ல போகும் பக்கத்துல இருக்குற யார் கேட்டாலும் வேலை தேடிட்டு இருக்கறனு சொல்றது. கொஞ்சம் நல்லா கல கலனு போகும். நிறைய பேர் அட்வைஸ் கொடுப்பாங்க. அட்டகாசமான டிப்ஸ் எல்லாம் கொடுப்பாங்க. நானும் நல்ல பையனா கேட்டுக்குவேன். ஏன்னா வேலைக்கு போறனு சொன்னா சம்பளத்தை பத்தி தான் அதிகம் பேசுவாங்க. அதான் இப்படி.

இன்னைக்கு யாரும் சிக்க மாட்டாங்க போல. சரி பார்க்கலாம். எப்படியும் பக்கத்துல ஒரு ஆள் வருவான் இல்லை.

ஆஹா... என்னங்க அந்த பொண்ணு நம்ம பக்கத்துல வந்து நிக்குது. இடத்தை மாத்த சொல்ல போறாங்களா? திரு திருனு முழிச்சிட்டு நிக்குது.அனேகமா நகுந்து உக்கார சொல்லுதுனு நினைக்கிறேன்...

நடு சீட்டுக்கு போக வெச்சிட்டாளே!!! என்னை நடு சீட்ல உக்கார வெச்ச அவளுக்கு இருக்குங்க ஆப்பு...

(தொடரும்...)

Sunday, July 27, 2008

சாருவின் ஒரு சிறு விளக்கத்திற்கு விளக்கம்

போன வெள்ளிக்கிழமை நம்ம அண்ணன் சத்யப்பிரியன் ஒரு மெயில் அனுப்பியிருந்தாரு. பாலாஜி உன்னோட இந்த பதிவு வேற பேர்ல சாரு நிவேதிதா சைட்ல இருக்கு. ஒரு மெயில் தட்டுனு. உடனே நான் அவருக்கு இப்படி மெயில் அனுப்பினேன்.

from Balaji Manoharan hide details Jul 25 (2 days ago)
to charunivedita@charuonline.com
date Jul 25, 2008 7:56 PM
subject Regarding ur Software Mappillai post
mailed-by gmail.com

Dear Charu,
I just saw this in your site http://www.charuonline.com/july08/ponnu.html with author name as K.Muralidharan but that was written by me.

You can verify it here http://vettipaiyal.blogspot.com/2008/06/linked-list.html.
Happy to know that you liked that, but it will be great if you can give my link as reference.

--
With Regards,
Balaji M


அதுக்கு அவர் பதில் மெயில் அனுப்பினாரு.

from charunivedita hide details Jul 26 (1 day ago)
to Balaji Manoharan
date Jul 26, 2008 12:19 AM
subject Re: Regarding ur Software Mappillai post

ok done .

இதுக்கு என்னை பொறுத்தவரைக்கும் அர்த்தம் இது தான். "செய்தாகிவிட்டது". ஆனா அப்படி மெயில் வந்து ரொம்ப நேரமாகியும் எந்த மாற்றமும் இல்லை. அதை மாத்த ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் கூட ஆகாதுங்கறது என்னோட கணிப்பு. சரினு மறுபடியும் ஒரு மெயில் அனுப்பினேன்.

from Balaji Manoharan hide details Jul 26 (1 day ago)
to charunivedita
date Jul 26, 2008 11:26 AM
subject Re: Regarding ur Software Mappillai post
mailed-by gmail.com

Its more than 10 hours since you replied and I still see some others name. Please make sure you give credits to the right person and respond properly. Respond after the changes are done.

-Balaji

இதுல எங்க மரியாதை குறைவா சொல்லியிருக்கேனு எனக்கு நிஜமா தெரியல. அவரோட பதில்ல எனக்கு சரியா ரெஸ்பாண்ட் பண்ணலனு எனக்கு பட்டதை சொன்னேன்.அவ்வளவு தான். இதுல எங்க சுடு சொல் இருக்குனு எனக்கு நிஜமா தெரியல. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி அவரிடமிருந்து இன்னொரு மடல்

from charunivedita hide details Jul 26 (1 day ago)
to Balaji Manoharan
cc thangavelmanickam@gmail.com
date Jul 26, 2008 1:17 PM
subject Re: Regarding ur Software Mappillai post

i am not yr servant ...ok? i had immediately instructed my coordinator thangavel to do the needful. he wd have omitted it. ok i will ask him to delete the story. sorry for the inconvenience. yr language is so harsh and ...my god. u r ordering me as if i had committed a sin!

இவருக்கு ஒரு கோ-ஆர்டிநேட்டர் இருப்பாரு. அவர் தான் இந்த மாற்றங்கள் எல்லாம் செய்வாருனு எனக்கு எப்படிங்க தெரியும்? அதை அவர் முதல் மெயில்லயே I will ask my co-ordinator to do the necessary Changeனு சொல்லியிருந்தா நான் அமைதியா இருந்திருப்பேன். இதுல யாரோட மெயில்ல சுடுசொல் இருக்குனு நீங்க சொல்லுங்க? அப்படி இருந்தும் நான் அவருக்கு அடுத்த 6 நிமிஷத்துல அனுப்பன மெயில்

from Balaji Manoharan hide details Jul 26 (1 day ago)
to charunivedita
date Jul 26, 2008 1:23 PM
subject Re: Regarding ur Software Mappillai post
mailed-by gmail.com

Sorry, If you feel that I am harsh.
How do I know that you have someone else to make the changes? I didnt want to hurt you by anyway. Even If you havent responded, I would have thought that you are busy. Since I got the reply I thought you would have given the proper credits. I am not ordering you by any chance. I
just wanted to give the proper credit. That's it.


With Regards,
- Show quoted text -
Balaji

சரி இப்ப சொல்லுங்க என் மேல என்ன தப்புனு?

சரி இதெல்லாம் எதுக்கு இங்க சொல்றனு கேக்கறீங்களா? நான் அவரை சுடு சொற்களால் கேவலமாக திட்டினேனு அவர் சைட்ல ஒரு பதிவு போட்டிருக்காரு. நான் எங்க திட்டினேனு எனக்கு புரியல. அதுவும் நான் அனுப்பிய மூணு மெயில்ல ரெண்டு மட்டும் போட்டிருக்கார். அவர் அனுப்பிய மெயில் எதுவுமே இல்லை. அவர் பக்கம் நியாயத்தை சொல்வதற்கு அவர் அனுப்பிய மெயிலயும் வைத்திருந்தால் வாசகர்களுக்கே புரிந்திருக்கும்.

மொதல்ல நான் அவருக்கு privateஆக அனுப்பிய மெயிலை அவர் பப்ளிக்காக வைத்தது சரியல்ல. மேலும் என்னை பற்றி தவறாக எழுதியதை எனக்கு தெரியப்படுத்தியாவது இருக்கலாம். அந்த நாகரிகம் கூட அவருக்கு தெரியாதது வருத்தமாக இருக்கிறது. நான் என்ன பெயர் சொன்னவுடன் தமிழ் நாட்டில் தெரியுமளவக்கு பிரபலமானவனா? என்னை பற்றி சொல்லும் போது என்னுடைய சுட்டியாவது கொடுத்திருக்கலாம். அதையும் செய்யாமல், நான் அனுப்பிய மெயிலிலிருந்து சுட்டியையும் அகற்றி, போகிற போக்கில் மண்ணை அள்ளி போட்டிருக்கிறார்.

சாரு நிவேதா மாதிரி பெரிய எழுத்தாளர்களுக்கு IP rights பத்தி எல்லாம் நல்லா தெரியும். ஒரு சக படைப்பாளியோடதை வேற ஒருத்தர் பெயர்ல போட்டா அவர் கஷ்டப்படுவாரேனு அவர் உணர்ந்திருப்பார். அதனால உடனே மாற்றம் பண்ணிடுவார்னு நான் எதிர்பார்த்தேன்.

அதுவும் இந்த மாதிரி ஒருத்தர் எழுதியிருக்கார்னு ஒரு படைப்பு வந்தவுடனே google.com ல போய் ஒரு சில சொற்களை தேடினாலே வந்துவிடும். அதை செய்ய வேண்டியது அவர்களோட கடமையில்லையா? அதை அவர் செய்யவில்லை என்றாலும் அவர் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் யாராவது செய்திருக்கலாம். அதை செய்யாமல் விட்டதை கூட நான் தவறுனு அவருக்கு சொல்லல. இப்படி தெரியாம போட்டிருக்கறதை மாத்துங்கனு சொல்லி தான் மெயில் அனுப்பினேன். அதுக்கு டைப் பண்ண கைவலிப்பவர் போல் இரண்டு வார்த்தை பதில் சொன்னால்
எனக்கு எப்படி புரியும்?

சரி இப்போழுது அவரிடமிருந்து நான் எதிர்பார்ப்பது ஒன்று தான். என்னை பற்றி தவறாக அவர் எழுதியிருக்கும் பதிவை நீக்கி, எனக்கு தெரியப்படுத்த வேண்டும். அதன் பிறகு நானும் இப்பதிவை நீக்கிவிடுகிறேன்.

அடுத்து இந்த மாதிரி பிரச்சனையால் இனிமேல் நல்ல பதிவுகளை அடையாளம் காட்ட போவதில்லை என்கிறார். நெருப்பு சுட்டது என்பதற்காக ஆதிமனிதன் அதை பயன்படுத்தாமல் இருந்திருந்தால் இன்று நாம் சுவையான உணவு உண்ண முடியாது என்பது அவர் அறியாதது அல்ல. அவரை போல் பெரிய எழுத்தாளர்கள் ஊக்கம் கொடுத்தால் இளம்தலைமுறை எழுத்தாளர்களுக்கு ஒரு உந்து சக்தியாக
இருக்கும். அது என்னை போல ஒரு சாதாரண பதிவரால் தடை பட வேண்டாம் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டு கொள்கிறேன்.

எதுவுமே புரியாதவங்களுக்கு. சூரியனுக்கு டார்ச் லைட்டானு யோசிச்சேன். சரி இருட்டுல இருக்கறவங்களுக்கு பயன்படட்டுமே. சாருவோட லிங் : http://charuonline.com/july08/corr.html

Wednesday, July 16, 2008

தாய்ப்பால்

"முருகேசன்" தமிழ்நாட்டின் வறண்ட பூமியை நமக்கு வளமையான பூமியாக மீட்டு தந்தவர். நமது பாரம்பரிய அணுகுமுறையின் மூலம் வறண்ட ஆறுகளை வற்றாத ஜீவநதியாக்கியவர். இந்த வருடத்தின் ஆசிய அமைதிக்கான விருதை வாங்கியவர். அரசாங்கத்துடன் கருத்து மோதல்களுக்கு பெயர் பெற்றவர். அதிகம் படிக்காதவர். இங்கே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் தென்பெண்ணை தான் இவர்களால் ஜீவ நதியாக்கப்பட்ட முதல் ஆறு. இதோ அவருடன் ஒரு நேர்காணல்

ஆசியாவின் அமைதிக்கான விருதை பெற்றதுக்கு வாழ்த்துகள். இது உங்க இருபது வருட உழைப்பிற்கு கிடைத்த வெற்றினு வெச்சிக்கலாமா?
ஆமாங்க. எல்லாம் என் உழைப்பு தான். அதோ தெரியுது பாருங்க குளம். அது நான் ஒருத்தனே தோண்டினது.

என்னங்க நிஜமாவா சொல்றீங்க?
இது எப்படி நான் தனி ஆளா உருவாக்கனதுனு சொன்னது உண்மையா இருக்க முடியாதோ. அது மாதிரி தாங்க அந்த விருது என் தனி ஒருத்தன் உழைப்புக்கு கிடைச்சதும்னு சொல்றதும் உண்மையில்லை. அது எங்க கூட சேர்ந்து வேலை பார்த்த அனைவருக்கும் சேர்த்து கொடுத்தது.
சொல்லிவிட்டு முருகேசன் சிரித்தார்.

வறண்ட நதிகளை வற்றாத ஜீவநதியாக்கியது எப்படி சாத்தியமானது?
முதல்ல நாங்கள் நதிகளை சரி செய்ய முயற்சி பண்ணலைங்க. பாரம்பரிய முறைகளை பின்பற்றி எங்க கிராமத்துக்கு தேவையான தண்ணியை சேமிக்கணும், எப்பவும் விவசாயம் செய்ய தண்ணி தடையா இருக்க கூடாதுனு ஆரம்பிச்சது தான் எங்களோட இந்த இயக்கம். முதல்ல நாங்க கட்டின குளங்கள் மழை தண்ணியை சேமிச்சி வைச்சி வருஷம் முழுசும் கிடைக்கிற மாதிரி எங்களுக்கு உதவுச்சு. அது நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்துச்சு. அது தான் இன்னைக்கு நாம பார்க்கிற இந்த மாற்றத்துக்கு காரணம். அதோ கிழக்கால அங்க தெரியுது பாருங்க. அது தான் நாங்க கட்டின முதல் குளம்.

அவர் காட்டிய குளத்தை சுத்தி பச்சை பசேலன மரங்களும், முக்கால்வாசிக்கு மேல் தண்ணீரும் இருந்தது. சிறுவர்கள் தூண்டில் போட்டு மீனுக்காக காத்திருந்தனர்.

இந்த இயக்கத்தை ஆரம்பிக்கனும்னு உங்களுக்கு எப்படி எண்ணம் ஏற்பட்டது?
நான் அதிகம் படிக்காதவங்க. பத்தாவது கூட படிக்கல. எப்படியும் நிலம் இருக்கு விவசாயம் பண்ணி பிழைச்சிக்கலாம்னு இருந்துட்டேன். 2009வது வருஷம், எனக்கு இருபத்தி ஏழு வயசிருக்கும். எங்க மாமன் மகள் செண்பகத்தை எனக்கு கட்டி வைக்கலாம்னு எங்க ஆத்தா என் மாமன் வீட்டுக்கு பொண்ணு கேக்க போச்சு. அப்ப என் மாமன், எதுவும் படிக்காத உன் பையனுக்கு எப்படி என் பொண்ணை கொடுக்கறதுனு சண்டை போட்டிருக்கு.

என் அம்மாவும் எங்களுக்கு நிலமிருக்கு, வெவசாயம் பண்ணி பொழைச்சிக்குவேனு சொல்லிருக்கு. ஊருல தண்ணி இல்லை, கூலிக்கு ஆள் இல்லை, எல்லா சின்ன பையலுங்களும் பங்களூரு, மெட்ராசுனு கொளுத்து வேலைக்கு போயிட்டானுங்க. இருக்கறவங்களும் ரெண்டு ரூபாய்க்கு அரிசி கெடைக்குதுனு வாங்கி தின்னுட்டு வேலைக்கு வர மாட்றானுங்க. இதுல எங்க இருந்து உன் பையன் வெவசாயம் பாப்பான்னு சொல்லி அனுப்பிட்டாரு.

அப்பறம்?
எங்க ஆத்தா என் கிட்ட வந்து இதை சொல்லி கஷ்டப்பட்டுச்சு. செண்பகத்துக்கும் என் மேல உசுரு. எனக்கும் தான். சரி நாமலே நேர்ல போய் மாமன் கிட்ட பேசி பார்க்கலாம்னு போய் பேசனேன். என் கிட்டயும் அதையே சொல்லிடுச்சு. எனக்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல. பம்பு செட்டுக்கு நேரா போய் மருந்து எடுத்து குடிக்க போனேன். அங்க ஏதேச்சையா வந்த என் தாத்தா அதை பார்த்து தடுத்துட்டாரு. அப்பறம் நடந்ததெல்லாம் சொல்லி அழுதேன்.

அவருக்கு என் மேல ரொம்ப கோபம் வந்துடுச்சு. "உன் வயசு பசங்க எல்லாம் இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன விஷயத்துக்கு இப்படி முடிவெடுக்கறதால தான் ஊரு இப்படி இருக்கு. உங்களுக்கு எல்லாம் இந்த வயசுலயே உழைக்க கஷ்டமா இருக்கு. சினிமா, டீவினு சுகமா வாழ பழகிட்டீங்க" அப்படினு சொல்லி திட்னாரு. எனக்கு அழுகையும் கோபமும் வந்துச்சு. நான் மட்டும் உழைச்சா எப்படி விவசாயம் பண்ண முடியும்? தண்ணிக்கு எங்க போவேனு? கேட்டேன் அப்ப அவர் சொன்னது தான் இந்த திட்டம்.

அந்த திட்டத்தை பத்தி கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்
எங்க தாத்தாவுக்கு அப்பயே வயசு 80 சொச்சம். அவர் அதுக்கு முன்னாடி இந்த ஊர்ல வெவசாயம் பார்க்கும் போது அவுங்களுக்கு எப்படி தண்ணி கஷ்டம் இல்லாம இருந்தாங்கனு எனக்கு விளக்க ஆரம்பிச்சாரு. ஊருல அதுக்கு முன்னாடி எங்க எல்லாம் குளம் இருந்துச்சுனு அவர் சின்ன வயசுல கேட்டது, பார்த்ததை வெச்சி சொன்னாரு.

அந்த இடம் எல்லாம் சும்மா அவுங்க இஷ்டத்துக்கு கட்டினதில்லை. ஊர்ல மழை பெஞ்சா தண்ணி எங்க வந்து தங்கும்னு பார்த்து அங்க இருக்கறவங்க கட்டின குளங்கள். அதே இடத்துல மறுபடியும் எல்லாரும் சேர்ந்து குளம் வெட்டி முதல்ல மழை தண்ணிய சேர்ப்போம். அப்படி சேர்ற தண்ணிய ஒரு ரெண்டு, மூணு வருஷத்துக்கு பயன்படுத்தாம அப்படியே விடணும்னு சொன்னாரு. அப்ப தான் நிலத்தடி நீர் உயரும்னு சொன்னாரு. அதை தான் செஞ்சோம்.

ஊருல மக்கள் எப்படி அதுக்கு உதவனாங்க?
நானும், என் சிநேகிதக்காரவங்களும் சேர்ந்து தான் இதை ஆரம்பிச்சோம். மொத்தம் நாங்க பதினாலு பேரு. கிரிக்கெட் டீமா இருந்து அப்படியே நண்பர்கள் ஆகிட்டோம். முதல் குளத்தை நானும் அவுங்களும் தான் ஆரம்பிச்சோம். ஒரு மாசமா வெட்டி கூட எங்களால வெட்டி முடிக்க முடியல.

ஒரு குளம் தோராயமா பதினாறு அடில இருந்து முப்பது அடி ஆழமும், நானூறுல இருந்து அறு நூறு சதுர அடியும் இருக்கும். நாங்க பாதி வெட்டும் போதே எங்களுக்கு நம்பிக்கை குறைய ஆரம்பிச்சுது. அப்ப தான் பொங்கல் வந்துச்சு. சரியா எல்லா பசங்களும் ஊருக்கு வர ஆரம்பிச்சானுங்க.

நாங்க பண்றதை பார்த்துட்டு எல்லாரும் எங்க கூட இறங்கிட்டானுங்க. அத்தனை பேரும் சேர்ந்து அதை ஒரு வாரத்துல முடிச்சோம். இப்ப நினைச்சா கூட எனக்கு ஆச்சர்யமா இருக்கு. ராத்திரி பகல்னு பார்க்காம பண்ணது அது. முதல் குளம் வெட்டி முடிச்சதுக்கு அப்பறம் ஊர்ல இருக்கற எல்லா பெரியவங்களும் எங்களுக்கு உதவ ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. அது தான் எங்களுக்கு உத்வேகமா அமைஞ்சது.

அந்த வருஷம் முடியறதுக்குள்ள ஊரை சுத்தி பதினோரு குளம் வெட்டி முடிச்சோம். முதல் வருஷம் கார்த்திக தீபத்தன்னைக்கு தான் எல்லா குளமும் ரொம்புச்சு. அது தான் என் வாழ்க்கைலயே சந்தோஷமான நாள்.

முருகேசன் கண்களில் நீர் எட்டி பார்த்தது.

இந்த மாதிரி ஒரு குளம் வெட்டறதுக்கு எவ்வளவு செலவு ஆகும்?
இந்த மாதிரி குளம் வெட்ட அம்பது ஆயிரத்துல இருந்து ரெண்டு லட்சம் வரைக்கும் அன்னைக்கு தேதிக்கு ஆச்சுங்க. இன்னைக்கு தேதிக்கு பார்த்தா இருபதுல இருந்து நாப்பது லட்சம் ஆகுங்க. ஆனா எங்களுக்கு லேபர் செலவு இல்லைங்க. மெஷினுக்கு ஆகறது தான். எல்லாமே எங்க மக்களோட உழைப்பு தாங்க. அதனால எல்லாருக்குமே அதுல பங்கு இருக்கு.

நாங்க இந்த மாதிரி பசுமையாக்குன புதுசல எல்லா ரியல் எஸ்டேட் காரங்களும் எங்களுக்கு வலை விரிச்சாங்க. ஆனா நாங்க யாருமே நிலத்தை விக்க முடியாதுனு சொல்லிட்டோம். சோறு போடற நிலத்துல வீடு கட்டினா எதை தின்னுவானுங்கனு தெரியல? அதே மாதிரி நாங்க குளம், ஏரி, ஆறு அதை எல்லாம் சுத்தி நிறையா மரமும், வெட்டி வேரும் வளர்க்க ஆரம்பிச்சோம். அதுவும் எங்களுக்கு நிலத்தடி நீரை அதிகமாக்க உதவுச்சு.

இந்த மாதிரி குளம் கட்டினதால ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் என்னனு கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்

இருங்க. கொஞ்சம் தண்ணி குடிச்சிட்டு பேசலாம்.

இந்தாங்க இந்த ஊத்து தண்ணிய குடிச்சி பாருங்க. எங்க எல்லாரோட வேர்வையும் இதுல இருக்கு. ஆனா உப்பு கரிக்காதுங்க. சொல்லிவிட்டு

சிரித்தார்.

தண்ணிர் சர்க்கரை போல இனித்தது.

சரி இப்ப கேள்வி கேளுங்க

இந்த மாதிரி குளம் கட்டினதால ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் என்னனு கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்
முதல்ல நிலத்தடி நீர் மூணே வருஷத்துல 10 அடிக்கு மேல வர ஆரம்பிச்சிது. அது கொஞ்ச கொஞ்சமா ஆத்து பக்கத்தலயும் மேல ஏற ஆரம்பிச்சிது. பெண்ணையாத்துல தண்ணிக்கு பதிலா மண்ணு லாரி தான் ஓடிட்டு இருந்தது. நாங்க செஞ்ச மாற்றத்தால ஆத்து பக்கத்துல ஊத்து எல்லாம் திரும்ப வர ஆரம்பிச்சிது.

எங்களை பார்த்துட்டு சுத்து பத்துல இருக்கற கிராமங்கள்ல இருந்து எல்லாம் ஆள் வர ஆரம்பிச்சாங்க. ஒவ்வொரு ஊரா எங்க கிராமத்துல இருக்கற எல்லாரும் போய் வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சோம். எங்களோட வெற்றி அவுங்களுக்கு ஒரு உந்துதலா இருந்துச்சு. ரெண்டு ரூபாய்க்கு கொடுத்த அரிசி எங்களுக்கு அப்ப ரொம்ப உதவியா இருந்துச்சு. சாப்பாடு சுலபமா கிடைச்சுது. நாங்க உழைக்க தயாரா இருந்தோம். ஊரு முழுக்க மாற்றம் ஏற்பட்டது.

அஞ்சே வருஷத்துல எங்க ஊர்ல மூணு போகமும் வெளைய வெச்சோம். இங்க இருந்து கொளுத்து வேலைக்கு போனவங்க எல்லாம் இந்த கிராமத்து காத்தும், நல்ல தண்ணியும் கிடைச்சா போதும்னு வர ஆரம்பிச்சாங்க. தமிழ் நாட்ல இப்ப நிறைய கிராமத்துல இதை பண்ணிட்டோம். இன்னைக்கு கிராமத்துல தான் அதிக பேர் இருக்காங்க.

நகரத்துல இருக்கறதை விட கிராமத்துல இருக்கறதை தான் மக்கள் விரும்பறாங்க. வேற வழி இல்லாதவங்க தான் அங்க இருக்காங்க. பெண்ணையாறு, பாலாறு, அரிசிலாறு, கடனா நதி அது நாலுத்தையும் இது வரைக்கும் ஜிவநதிகளா மாத்தியிருக்கோம். இன்னும் பத்து வருஷத்துல எல்லா ஆத்தையும் மாத்தி காட்டுவோம்.

உங்களுக்கும் அரசாங்கத்துக்கும் இவ்வளவு சண்டை ஏற்பட காரணம் என்ன?
வேற என்னங்க? பயம் தான். முதல்ல குளம் கட்டும் போது எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. அடுத்து ஆறு மாசத்துல பன்னெண்டு குளம் வெட்டினோம். உடனே அரசாங்கத்துல இருந்து ஆள் வந்துட்டாங்க. குளம், ஏரி, ஆறு எல்லாம் அரசாங்கத்துக்கு சொந்தமானது. அவுங்க அவுங்க இஷ்டத்துக்கு வெட்ட கூடாது. அதுக்கு எல்லாம் ஒரு கணக்கு இருக்கு. இப்படி இஷ்டத்துக்கு வெட்டினா மண் அரிப்பு வரும்னு சண்டை போட்டாங்க. இத்தன நாளா இல்லாத அரிப்பு நாங்க குளம் வெட்றதால தான் வர போதானு சண்டை போட்டேன். உனக்கு விஞ்ஞானம் தெரியாதுனு சொன்னான்.

வெள்ளக்காரன் சொல்லி கொடுத்தது தான் விஞ்ஞானம்னா இங்க மூவாயிரம் வருஷம் மனுசன் எதைங்க தின்னுட்டு இருந்தான். வெள்ளைக்காரன் வரதுக்கு ரெண்டாயிரம் மூவாயிரம் வருஷத்துக்கு முன்னாடியே இங்க விவசாயம் பண்ணிட்டு தானே இருந்தோம். முதல்ல நம்ம ஊர்ல எப்படி வெவசாயம் பண்ணிட்டு இருந்தோம்னு படி. அப்பறம் அதுல என்ன தப்பு இருக்குனு சொந்தமா யோசிச்சி சொல்லு. அப்ப ஒத்துக்கறேன் உன் விஞ்ஞானத்த. அதை விட்டுட்டு அவன் அங்க டேம் கட்டினானு அதனால நானும் கட்டுவேனு சொல்றது விஞ்ஞானமில்ல.


அப்பறம் மணல் கொள்ளை. எவ்வளவு சொல்லியும் கேக்காம மினிஸ்டர் ஆளுங்க மண்ணை திருடினானுங்க. ஒரு நாள் இராத்திரி எல்லாரும் சேர்ந்து பதினஞ்சி லாரிய மடக்கி எல்லா டிரைவரையும் அடிச்சி கைய காலை உடைச்சிட்டோம். அதுக்கு போலிஸ் அரெஸ்ட் பண்ணாங்க. ஊர்ல இருக்கற எல்லாரும் பேசி எங்களை வெளிய எடுத்தாங்க. ஆனா அதுக்கு அப்பறம் ஊர் பக்கம் எவனும் மண் அள்ள வரல. நாங்களாவது அடிச்சதோட விட்டோம். மணமுண்டில பன்னெண்டு லாரியை எரிச்சானுங்க. அந்த பிரச்சனைல அரெஸ்ட் ஆனவர் தான் இப்ப அமைச்சரா இருக்காரு. சொல்லிவிட்டு சிரித்தார்.

சரி இன்னும் அரசாங்கத்தோட உங்களுக்கு பிரச்சனை தொடருதே?
தண்ணி அரசாங்கத்தோட சொத்துனு சொல்ற வரைக்கும் அது தொடர்ந்துகிட்டே தான் இருக்கும். மண்ணை ஜெயிச்ச எந்த ராஜாதி ராஜனும் தண்ணிய சொந்தம் கொண்டாடினது இல்லை. தண்ணி என்னைக்குமே மக்களுக்கு சொந்தமானது. ஒவ்வொரு உயிருக்கும் அதை கிடைக்க வைக்க வேண்டிய கடமை மட்டும் தான் அரசாங்கத்துக்கு இருக்கு. மனுசன்னு மட்டும் இல்லை. மரம், செடி, ஆடு, மாடுனு எல்லாத்துக்குமே தண்ணி சொந்தம். மலைங்க எல்லாம் பூமி தாயின் மார்பு, தண்ணி அதுல வர தாய்ப்பால், நாம எல்லாரும் பூமி தாயின் குழந்தைகள்னு படிச்சிருக்கேன். அது எவ்வளவு உண்மை.

சரி இவ்வளவு போராடிருக்கீங்க. இதுல நீங்க ரொம்ப கஷ்டமா நினைச்சது எது?
2009 கார்த்திகை தீபத்தன்னைக்கு நாங்க வெட்ன குளத்துல எல்லாம் தண்ணி ரொம்பிடிச்சினு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தேன். என் வாழ்க்கைல பெருசா சாதிச்ச மாதிரி இருந்தது. அன்னைக்கு ராத்திரியே செண்பகம் நான் வெட்டின குளத்துலயே விழுந்து செத்துடுச்சு. நான் ஆத்து மணல் அள்ளற பிரச்சனைல ஜெயிலுக்கு போயிருக்கேனு என் மாமன் செண்பகத்தை வேற ஒருத்தனுக்கு கண்ணாலம் பண்ணி வைக்க பார்த்திருக்காரு. அதுக்கு பயந்து அவ அந்த முடிவ எடுத்துட்டா. என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொல்லிருக்கலாம். வறண்ட பூமியையே மாத்தலாம்னு போராடிக்கிட்டு இருக்கறவனால என் மாமன் மனச மாத்த முடியாமலா போயிருக்கும்?

அவர் கண்களில் மீண்டும் நீர் எட்டி பார்த்தது.

இந்த மண்ணுல விவசாயம் பார்க்க முடியாதுங்கற காரணத்தால எந்த உயிரும் போக கூடாதுனு இன்னும் உத்வேகமா உழைக்க ஆரம்பிச்சேன். இருபது வருஷமானதே தெரியல. எப்படியும் இன்னும் பத்து வருஷத்துல தமிழ்நாட்ல இருக்கற எல்லா ஆத்துலயும் வருஷம் முழுசும் தண்ணி இருக்கற மாதிரி பண்ணுவோம். அது தான் இப்ப என் லட்சியம்.

அவர் கண்களில் நம்பிக்கை ஒளி தெரிந்தது.

Wednesday, July 09, 2008

PPIகளின் அட்டகாசங்கள்

NRI னா Non Returning Indiansனு மாறி பல வருஷமாயிடுச்சி. எங்கள மாதிரி ப்ராஜக்ட்க்காக வந்தவங்களுக்கு இனிமே PPIனு தான் சொல்லனும். அது என்ன PPI னு கேக்கறீங்களா? அதான் பொழைப்புக்காக புலம்பெயர்ந்த இந்தியர்கள் இல்லைனா பொட்டி தட்ட புலம்பெயர்ந்த இந்தியர்கள்னு வேணாக்கூட வெச்சிக்கலாம்.

ஆனா அப்படி ப்ராஜக்ட்டுக்காக வந்துட்டு ஒரு வருஷமோ ரெண்டு வருஷமோ இருந்துட்டு இவுங்க எல்லாம் இந்தியா வந்து பண்ற அலும்புக்கு அளவேயில்லை. (Not me.. I am a good guy.. u know) அமெரிக்காவுல இருந்த இந்த மாதிரி வரவங்க எல்லாம் என்ன என்ன அலும்பு பண்றாங்கனு சொல்ற பதிவு தான் இது.

முதல் விஷயம் யாரும் ட்ராபிக் ரூல்ஸயே மதிக்கறதில்லை. லேன் சேஞ்ச் பண்ணும் போது யாரும் இண்டிக்கெட்டரே போட மாட்றானுங்கனு ஃபீல் பண்ணுவானுங்க. (ஏன்டா, நம்ம ஊர்ல இருந்த வரைக்கும் லேன் எதுக்குனு தெரியுமா? கவர்மெண்டே கைல காசு நிறைய இருக்குனு என்ன பண்ணனும்னு தெரியாம ரோடுல கோடு போட்டு வெச்சிருக்கானுங்க. நம்ம டூ வீலர்ல போறவங்க எல்லாம் அந்த கோட்டு மேலே போனா ஜாலியா இருக்கும்னு போவானுங்க. கார்ல போறவங்க ப்ராக்டீஸ் பண்ணறதுக்கு வசதியா இருக்கும்னு அந்த கோடு காருக்கு நடுவுல வர மாதிரி ஓட்டி பழகுவானுங்க. இதுல லேன் சேஞ்ச்க்கு இண்டிக்கேட்டரா? அவன் அவன் திரும்பறதுக்கே இண்டிக்கேட்டர் போட மாட்டானுங்க இதுல இது வேறையா?)

"Z" - இதை இசட்னு சொல்ல மாட்டானுங்க. Zeeனு தான் சொல்லுவானுங்க.

Curdனு சொல்ல மாட்டானுங்க. Yogurtனு தான் சொல்லுவானுங்க.

Sauceனு சொல்ல மாட்டானுங்க. Ketch Upனு தான் சொல்லுவானுங்க.

"301" இதை த்ரி சீரோ ஒன்னுனு சொல்ல மாட்டானுங்க. த்ரி "ஓ" ஒன்னுனு தான் சொல்லுவானுங்க.

Purseனு சொன்னா சிரிப்பானுங்க. Walletனு தான் சொல்லனும்னு சொல்லுவானுங்க. (பர்ஸ் பொண்ணுங்க தான் யூஸ் பண்ணுவாங்கனு சொல்லுவானுங்க)

பீசாக்கு சாஸ் தொட்டு சாப்பிடறதை பார்த்தா கிண்டல் பண்ணுவானுங்க.

மைக்ரோவேவ் இல்லாம எப்படி சமையல் செய்யறதுனு கேள்வி கேட்பானுங்க. (என்னுமோ Father of Foreign Country மாதிரி பில்ட் அப் கொடுப்பானுங்க.)

ரோட்டை க்ராஸ் பண்றதுக்குள்ள கூட வர நம்ம உயிர வாங்கிடுவானுங்க. கேட்டா நடந்து போறவனுக்கு கார்ல போறவன் வெயிட் பண்ணனும்னு சொல்லுவானுங்க. (அப்படி நம்ம ஊர்ல நின்னா கண்ணகி சிலைக்கு பக்கத்துல அதே மாதிரி நாமலும் சிலையா நிக்க வேண்டியது தான்)

வீட்டு அட்ரஸ் சொன்னா Map Questல வழி பார்ப்பானுங்க.

இண்டர் நெட்ல படம் டவுன்லோட் பண்ணி பார்க்கலாம்னு சொல்லுவானுங்க. (வெண்ட்ரு.. இங்க படம் DVDயே 20 ரூபாய்ல வாங்கிடலாம்னு சொன்னா. "Oh Yeah.. I forgot that" அப்படினு பில்ட் அப் கொடுப்பானுங்க).

அமெரிக்காவுல எடுத்த போட்டோவை எல்லாம் காட்டி தினமும் உயிர வாங்குவானுங்க.

பெங்களூர்ல இருந்த வரைக்கும் லால் பாக் கூட போயிருக்காது. ஆனா அமெரிக்கா போனவுடனே இயற்கையை ரசிச்சி ஃபோட்டோ எடுத்துன்னே சொல்லி நம்மல கொல்லுவானுங்க.

Petrolனு சொல்ல மாட்டானுங்க.. Gasனு தான் சொல்லுவானுங்க.

போலிஸ்னு சொல்ல மாட்டானுங்க. காப்னு தான் சொல்லுவானுங்க. (கிடைக்க போறது என்னுமோ ஆப்பு. அதுல என்ன காப்பு?)

அமெரிக்கால இருக்கும் போது எல்லாத்தையும் ரூபாய்க்கு மாத்தி யோசிப்பானுங்க. இந்தியா வந்தவுடனே எல்லாத்தையும் டாலர்ல கணக்கு பண்ணுவானுங்க. ஒரு தோசை 45 ரூபாய்னா, ஒரு டாலர் தானே. ரொம்ப சீப்னு சொல்லுவானுங்க.

...............

உங்களுக்கு தெரிஞ்சதையும் சொல்லலாம்... இதெல்லாம் கண்டிப்பா நான் பண்ணமாட்டேனு இப்பவே வாக்கு கொடுத்துக்கறேன்...